29 Ekim’de Dev Genç tutsağı Taceddin Erol Şahinle dayanışmak için İnşaat İş Sendikası Tarlabaşı lokalinde Taceddin’in Arkadaşları İnisiyatifi’nin düzenlediği etkinlik gerçekleşti. Biz de bu etkinliğe Köz’ün arkasında duran komünistler olarak katıldık.
Etkinlikte GSÜ Dayanışması yanı sıra Devrimci Gençlik Birliği, Gençlik Komünleri, Yeni Demokrat Gençlik ve Köz konuşma yaptı. Dev-Genç, PDG ve EAP da katıldı.
Konuşmalarda ağırlıklı olarak devletin baskısına karşı direnen devrimci tutsakların mücadelesini dışarıya taşımak ve devrimci dayanışma çerçevesinde yan yana gelmek vurguları ortak bir şekilde yer aldı.
Köz adına konuşan yoldaş da selamlama konuşmasında yan yana gelmeyi manevi olarak daha yakıcı hissettiren gündemlerin dışında da devrimci dayanışmayı büyütme çağrısında bulundu.
Konuşmaların çoğu farklı gençlik örgütleri adına yapılsa da bu konuşmaların farklı politik kimlikleri yansıttığı içeriğinden anlaşılabiliyordu.
Devrimci bir tutsağın özgürlük mücadelesi vesilesiyle gerçekleşen dayanışma gecesi bir kitle inisiyatifi tarafından, bir işçi sendikasında örgütlense de farklı siyasal akımların benzer vurgularla gerçekleştirdiği konuşmalarla devrimci dayanışmayı büyütmek için iyi bir örnek sundu.
Eylemde birlik ajitasyon ve propagandada serbestlik, ya da ayrı dur birlikte vur diye özetlenebilecek devrimci dayanışma tutumunun imkan ve araçlarını hatırlatmanın yanı sıra gece sonunda hep birlikte söylenen ezgilerle bu tutumun geçmişle kurulan bağı da pekişti.
Taceddin Erol Şahin, devrimcilik yaptığı için polis baskısına maruz kalan, bu baskılarla sinmeyip aksine bu baskıları teşhir eden, bu nedenlerle 1 Mayıs öncesinde tutuklanan bir devrimci. Marmara 6 nolu hapishanesinin kuyu tipi tecrit uygulamalarına karşı açlık greviyle direniyor.
Taceddin’in direnişini duyurmak, onun taleplerinin kabul edilmesi için çalışma yürütmek üzere İstanbul Üniversitesi’nden arkadaşlarının girişimiyle “Taceddin’in Arkadaşları” adı ile bir inisiyatif kuruldu. Bulunduğumuz alandan tutsak edilmiş bir devrimcinin mücadelesini duyurmak amacıyla kurulduğu için örgütlü/örgütsüz fark etmeksizin bireylerin yer aldığı bu inisiyatifin çalışmalarını başından beri takip ettik, içerisinde yer aldık, çalışmalarında sorumluluk üstlendik. Devrimci bir tutsağa sahip çıkmanın yanı sıra öğrencilerin yemekhane zamları vb. kısmi ayrıcalıkların korunmasıyla ilgili gündemlerle ilgilendiği (bu inisiyatif kurulduğu sırada İstanbul ve Boğaziçi Üniversitesi’nde yemekhane gündemli eylemler sürüyordu) bir sırada farklı siyasi gündemlerle ilgili görüşlerimizi tartışabileceğimiz kesimlerin yer aldığı bir kitle inisiyatifinin çalışmasında kitle örgütlerinde komünistlerin çalışma tarzını somut olarak göstermek imkanını anlamlı bulduk. Bizim için inisiyatifin niteliği, başından beri kendini duyurduğu amaçlarıyla sınırlı oldu. Kitle örgütlerinde siyaset yapmanın o kitle örgütünün amaçları dışında “siyasallaştırmak” adına devrimci örgüt ve kitle örgütleri arasındaki ayrımları bulanıklaştırmak anlamına gelmediğinin bilinciyle politik kimliğimizi gizlemeden ama bu inisiyatif çalışmalarıyla politik kimliğimizin görev ve sorumluluklarını karıştırmadan inisiyatifte yer aldık. Bu görüşlerimizin gereği olarak inisiyatifte “Köz’ü temsilen” değil inisiyatifin parçası bireyler olarak bulunduk.
Katıldığımız ilk forumda o sırada İÜ’de süren yemekhane gündemli eylemlere inisiyatif adına katılmak, Taceddin Erol Şahin’in tutsaklığı ve taleplerini bu eylemlerde bildiri dağıtarak taşımak kararları alındı. Bu kararların alınmasında bizim de payımız oldu.
İnisiyatif okul önünde basın açıklaması, bildiri dağıtımları, ajitasyon çalışmaları gerçekleştirdi. Bu çalışmalarda yer aldık. İnisiyatifin çalışmalarının en olumlu sonucu ise gerçekleştirdiği dayanışma etkinliği oldu.
Önemli toplumsal ve siyasi davalar veya siyasi tutsaklarla ilgili sorunlar gibi bu tip gündemlerde genellikle önceliklenen bir kamuoyu oluşturmak olur. Emekçileri bu mücadelelerin parçası kılacak yerde onları bu mücadelelerin vicdanlı izleyicileri haline getirir. Dolayısıyla niyet her ne kadar bu mücadeleleri emekçilerin gündemine sokarak kamuoyu oluşturmak olarak ifade edilse de daha başından bu sorunların emekçileri ilgilendirmediği varsayılarak onları seferber etmeye hizmet etmeyen araç ve yöntemler, “ses getirici” kadro eylemleri benimsenir. Kimi zaman ise niteliği itibarıyla kadro eylemi olması gereken eylemleri kitle örgütlerine gerçekleştirmek bu eylemlere “meşruiyet” kazandırmak gibi gerekçelerle bu örgütleri pörsütür. Bu eylemleri gerçekleştirecek gücün dinamik unsurlar olması gerektiği öne çıkarılarak bu dinamizmi ortaya koyabilecek “gençlik” bu eylemlerin öznesi olarak gösterilir.
İnisiyatifin bir işçi lokalinde, farklı kitle örgütlerini, siyasetleri, kendi çevresinden başlayarak ulaşabildiği tüm kesimleri davet ederek gerçekleştirdiği dayanışma gecesi bu kanıksanan eylem tarzının dışına çıkmak adına iyi bir örnek oldu. Ama sadece bir örnek. Muhtemelen ilk olmayan ve genişletilmesi gereken bir örnek.
Öncelikle mesleği, eğitim durumu ne olursa olsun devrimci bir tutsağın, Türkiye’deki siyasi tutsaklar sorununun sadece belirli bir kesimi ilgilendirmediğinin farkında olmak gerekir. Siyasi tutsaklar sorununun emekçilerin ortak ve eylemli mücadelesinin bir parçası kılınması olarak görülmesi gerekir. Siyasi tutsaklar sorununda gösterilmesi gereken devrimci dayanışma ancak emekçiler arasında devrimci dayanışma içerisinde yürütülecek mücadele içerisinde devrimci bir çizginin hakim kılınmasıyla sağlanabilir. Bu çizgiyi var etmek isteyenlerin devrimci bir odak yaratmak üzere güçbirliği oluşturması gerekir.
Bu görüşlerimizi elbette inisiyatifin toplantılarında, etkinliklerinde, yani inisiyatifin kendi amacı ve öncelikleriyle, kendi imkan ve araçlarıyla planlayıp gerçekleştirdiği çalışmalarda propaganda etmeye çalışmak devrimciler örgütünün niteliği ve araçlarıyla kitle örgütünün niteliği ve araçlarını birbirine karıştırmak olurdu. Bu görüşleri ilgili kesimlere propaganda etmek için ayrı bir plan oluşturmak gerekirdi. Elbette kimi birebir temaslarımızda bu görüşlerimizi anlattık. Ancak yürüttüğümüz siyasi faaliyetin tüm parçalarının birbirini tamamladığı daha planlı bir propagandaya ihtiyaç duyuyoruz. Bu ihtiyaç; “militan devşirmek”, “kendini öne çıkarmak” gibi grupçu kaygılardan değil siyasi tutsaklar sorununda harekete geçmek, sorumluluk almak isteyenlere yol gösteren, onları kendi ihtiyaç ve önceliklerine göre örgütlendiren, onları sorumluluk alıp öne çıkmaya çağıran bir siyasi çizgiden kaynaklanıyor.
İçerde Dışarda Hücreleri Parçala!
Üniversitelerden Komünistler
